News

Deze week. Verschillende jaren. Dezelfde band. 30 jaar op het podium. Brussels-based. Jaune Toujours. Sommige weken ruiken naar treinstations, natte kabels, koffie backstage en lenteregen. 1998 Botanique. Het seizoen van de persconferenties. Voor het optreden komt het gepraat. 1999 Gérardmer. Knipsels uit Franse kranten. Verkeersborden die naar het zuiden wijzen. 2000–2001 Ancienne Belgique. Mano Mundo. Radiogolven en festivalmodder. 2005 Londen. Oxford. BBC-studio’s zoemen zachtjes voordat het rode lampje aangaat. Geluidstechnici die als piloten over hun mengpanelen leunen. Oxford Folk Festival. Overvolle kelderbar. Menigte die ondergronds danst als een ketel die op barsten staat. 2009 Fnac-optredens. Nummers ingeklemd tussen boekenplanken en voorbijlopende shoppers. 2011–2012 Rochefort. Brugge. Afrobelbeat-dagen met Gangbé Brass Band. Brusselse koperblazers die halverwege in de lucht Beninese ritmes ontmoeten. 2014 Weer het Airbag Festival. De schijnwerpers delen met Ik en den Theo. Dezelfde airbag, andere druk. 2020 Lockdown-streams. Concerten door lenzen en glasvezelkabels. Kleine kamers die weer tijdelijke podia worden. 2019 ViaVelo Palestina. Muziek waar solidariteit staat. 2024 Een heel ander soort opstelling: de opnames van Dimanche. Vlaggen. Stedelijke woestenij. Carnavalsenergie die over het beton stroomt. Verschillende steden. Verschillende ruimtes. Dezelfde hartslag. Nog steeds op reis. Nog steeds aan het opnemen. Nog steeds kleine werelden aan het bouwen, waar we ook terechtkomen.

Deze week. Verschillende jaren. Dezelfde band. 30 jaar op het podium. Brussels-based. Jaune Toujours. Sommige weken dragen de geschiedenis in het volle daglicht met zich mee. 5 mei. 8 mei. Bevrijding. Herinnering. Verzet. Muziek gespeeld in de openbare ruimte, voor mensen die samen staan. 1999–2005 Gent. Brussel. Deurne. Ath. Sint-Gillis. Kleine podia, stadspleinen, culturele centra. Koperblazers, accordeons, beweging. 2002 Foire! Halles de Schaerbeek. Wachten op het podium voordat het geluid begint. 2007–2015 Bevrijdingsfestivals in Nederland. De weg naar het noorden. Liedjes die moeiteloos grenzen overschrijden. 2012 Afrobelbeat. Gangbé Brass Band uit Benin. Brusselse ritmes ontmoeten West-Afrikaanse koperblazers. Een nieuwe taal toegevoegd aan het gesprek. 2017 Steenrock. Muziek tegen detentiecentra. Menigten die luisteren onder de open hemel. 2020 Lockdown Cheer Up Sessions. Spelen voor bejaardentehuizen. Afstand gemeten in meters, verbinding anders gemeten. 2022–2023 Labadoux. Dworp. Festivals, clubs, dorpszalen. Nog steeds mensen samenbrengen in één bewegend lichaam. 2024 Breendonk. 8 mei-beweging. Muziek spelen op grond getekend door de geschiedenis. En terug in Laken: Vertigo krijgt vorm in de studio, met familie, vrienden, katten, woordenboeken en achtergrondzang die allemaal in de nummers terechtkomen. En vandaag, een ander soort feest. Union wint de beker. De supporters zingen weer mee met het Jaune Toujours-volkslied. Brussel weerklinkt met volle stem. Verschillende plaatsen. Dezelfde week gestretcht in de tijd. We archiveren het verleden niet. We dragen het met ons mee. Nog steeds spelend. Nog steeds in beweging. Nog steeds open voor de volgende ruimte.

In de buitenwijk van Brugge… Eind april speelde Jaune Toujours de eerste van 2 concerten in een zeer gezellig Uitwijken festival in Kruisabele, Brugge, tijdens mooie lentedagen... Good times! Foto's 1, 2, 4, 5 & 6 van Beer Vanhoutte

Deze week. Verschillende jaren. Dezelfde band. 30 jaar op het podium. Brussels-based. Jaune Toujours.​ Sommige weken bestaan uit vele kleine podia. Eind april. Begin mei. Dag van de Arbeid. Zalen, straten, festivals, bijeenkomsten. 2000 Meerbeke. De sfeer van thuis. Eerste kringen. 2001–2003 Waregem. Lochristi. Brussel. Leuven. Vught. Openbare pleinen. Culturele centra. Liedjes die door de mensen gaan. 2002 Foire! Heusden-Zolder. Licht, objecten, geluid. Het podium rekt zich uit. 2004–2011 Luik. Kassel. Delft. München. Brussel. Van festivals tot straathoeken. Dezelfde energie, andere muren. 2014–2019 Antwerpen. Grimbergen. Brussel. Sit-Nick. I Love May. Muziek waar mensen elkaar ontmoeten. 2020 Alles verschuift. Balkons in Laken. Ziekenhuisbinnenplaatsen in Ukkel. Sessies op de stoep. Een vader en zoon die een lied delen. Afstand, maar toch verbinding. Sommige optredens geannuleerd. Andere ontstaan ter plekke. 2023–2024 Terug in Laken. Schrijven. Opnemen. Vertigo krijgt vorm. Veel plaatsen. Dezelfde impuls. Om te spelen. Om samen te komen. Om de lijn open te houden. Verschillende plaatsen. Dezelfde week gestretcht in de tijd. We archiveren het verleden niet. We dragen het met ons mee. Nog steeds spelend. Nog steeds in beweging. Nog steeds open voor de volgende ruimte.

Deze week. Verschillende jaren. Dezelfde band. 30 jaar op het podium. Brussels-based. Jaune Toujours.​ Sommige weken zijn wegen. Gangen achter de schermen. Italiaans zonlicht. Busstoelen die zich alles herinneren. 1998 Brussel. Irisfeesten. De stad luistert al. 2001–2004 België, Nederland. Clubs, culturele centra. Liedjes die leren reizen. 2006 Bonn. Harmonie. Gastenboeken getekend, zweet nog aan het drogen. 2007 Italië. Varese. Milaan. Vercelli. Trompetten in parken. Schaken op terrassen. Fruittaart backstage. Een bekeuring als souvenir. 2009 Keulen. Een andere zaal, dezelfde hartslag. 2016 Brussel. Muziek op straat. Geluid als statement. 2019 Albertina. Afterwork, maar nooit zonder energie. 2020 Balkons. De wereld stond stil. Muziek leunde uit het raam. 2024 Choux Box Studio. Een nieuwe stem doet zijn intrede. De volgende generatie aan de microfoon. Vertigo haalt opnieuw adem. 2025 Belsele. Encore in de menigte. Geen afstand meer. Van trottoirs naar podia. Van radiostilte naar gedeelde lucht. Verschillende plaatsen. Dezelfde week gestretcht in de tijd. We archiveren het verleden niet. We dragen het met ons mee. Nog steeds spelend. Nog steeds in beweging. Nog steeds open voor de volgende ruimte.

Deze week. Verschillende jaren. Dezelfde band. 30 jaar op het podium. Brussels-based. Jaune Toujours. Sommige weken drijven voorbij. Tussen snelwegen, radio’s, balkons. Tussen dutjes en lawaai. Als een roadmovie die halverwege is gepauzeerd. 2000 Brussel. La Tentation. BRUSK. Release-avond. Ansichtkaarten verstuurd door de stad. 2002 Roeselare. Er komt een nieuwe zaal bij op de kaart. 2004 Lille. Brussel. Radiogolven. Ancienne Belgique. Dichter bij Manu Chao, schreven ze. Dichter bij de straat, speelden wij. 2007 Italië. Milaan. Triëst. Podia en backstage. Ramen. Zon op trappen. Kilometers die zich vouwen tot liedjes. 2009 Duitsland. Karlsruhe. Gekke tankstation. Zonnebrillen, gelach. Hotel-tv’s die ons bij naam verwelkomen. Busritjes. Dezelfde weg, andere lucht. 2020 Brusselse balkons. Menthalité à la Menthe. Einde seizoen. Afstand bijeengehouden door ritme. 2022–2024 Union Saint-Gilloise. Hymne voortgedragen. Van studio naar straatparade. Stemmen vermenigvuldigd. Van ansichtkaarten naar busramen. Van radiostudio’s naar voetbalmenigten. Verschillende plaatsen. Dezelfde week gestretcht in de tijd. We archiveren het verleden niet. We dragen het met ons mee. Nog steeds spelend. Nog steeds in beweging. Nog steeds open voor de volgende ruimte.

Deze week. Verschillende jaren. Dezelfde band. 30 jaar op het podium. Brussels-based. Jaune Toujours. Van kelders tot dakterrassen. Van cafés tot menigten die niet in de zaal passen. 1999–2001 Brussel. Gent. Magasin 4. La Tentation. Café Damberd. Krappe ruimtes. Zweet, koperblazers, eerste botsingen. 2006 Karlsruhe. Tollhaus. Lovende recensies. Energie vertaald in krantenkoppen. 2008 Moeskroen. Een andere zaal. Dezelfde voorwaartse drang. 2014 Florange. Podia over de grenzen heen. Nummers die licht reizen. 2019 Londen. Brixton. Hootenanny. Een volle dansvloer. Lichamen die in golven springen. Backstage: stapelbedden, biljartkeus, krappe gangen. 2020 Brussel. Weer balkons. Ska-Man. Save le monde. Muziek die de straat oversteekt zonder het huis te verlaten. 2023 Rouvroy. Podiumlichten op bekende gezichten. Nog steeds scherp. Nog steeds in beweging. 2024 Studio. Megafoonzang. Nieuwe nummers die hun eerste adem halen. Krantenknipsels. Speelgoedversies. Echt zweet. Van kelderkamers tot drukke avonden in Brixton. Verschillende plaatsen. Dezelfde week gestretcht in de tijd. We archiveren het verleden niet. We dragen het met ons mee. Nog steeds spelend. Nog steeds in beweging. Nog steeds open voor de volgende ruimte.

Deze week. Verschillende jaren. Dezelfde band. 30 jaar op het podium. Brussels-based. Jaune Toujours. Sommige weken stralen warmte uit. Podiumlichten als zonsondergangen. Stof in de lucht, geluid dat zachtjes hangt. 2002–2003 Opwijk. Kortrijk. Gent. Zalen die vollopen. Nummers die hun gewicht vinden. 2004 Schaarbeek. Halles. Barricade. Release-avond. Licht stroomt oranje. Alles voelt mogelijk. 2005 Louvrange. Oostende. Tussen steden. Tussen getijden. 2009 Brussel. Ancienne Belgique. Kolektiv. Een grotere zaal. Dezelfde urgentie. 2014 Ouagadougou. Gent. Auto’s, terrassen, geïmproviseerde podia. Muziek die hitte en afstand overbrugt. 2017 Opnieuw Ouagadougou. Terugkeren met diepere wortels. Spelen met, niet alleen voor. 2020 Laken. Een raam. Een boodschap: “Blijf veilig en gezond.” Balkons worden reddingslijnen. 2021 Molenbeek. De zaal naar buiten streamen. Choux-Fest via kabels en schermen. Van oranje podiumlicht tot rode aarden nachten. Verschillende plaatsen. Dezelfde week gestretcht in de tijd. We archiveren het verleden niet. We dragen het met ons mee. Nog steeds spelend. Nog steeds in beweging. Nog steeds open voor de volgende ruimte.

Deze week. Verschillende jaren. Dezelfde band. 30 jaar op het podium. Brussels-based. Jaune Toujours.​ ​Sommige weken reizen ver. Andere keren terug naar huis. 2001–2002 Zandvliet. Eindhoven. Ieper. De eerste wegen. Spullen achterin. De toekomst nog ongeschreven. 2004 Daken van Brussel. Ici BXL. Een stad die danst tussen de opnames door. Statisten, buren, een kind op de voorgrond. Het leven komt in beeld. 2009 Straatsburg. Printemps des Bretelles. Balgen die over grenzen heen ademen. 2011 Leuven. Een plein wordt een podium. 2014 Ouagadougou. Betonnen podia. Schoolpleinen. Nachtclubs. Muziek die nieuwe accenten leert. Evenveel luisteren als spelen. 2016 Brussel. Na de aanslagen. Radiogolven die iets kwetsbaars dragen. Ruimte vasthouden. 2017 Opnieuw Ouagadougou. Terugkeren is anders dan aankomen.. 2019 Brussel. Vertrek van de Tour de France. Menigten als stromingen. 2020 Balkons. Afstand, maar geen stilte. 2022 Vredesdemonstratie. Vlaggen, stemmen, samen ademhalen. 2023 Blankenberge. Vakbondspodium. Liederen onder arbeiders. 2025 Duitsland. Moers. Lübeck. Bremerhaven. Nieuwe ruimtes. Dezelfde hartslag. Van daken tot rood stof. Van radiostudio’s tot straathoeken Verschillende plaatsen. Dezelfde week gestretcht in de tijd. We archiveren het verleden niet. We dragen het met ons mee. Nog steeds spelend. Nog steeds in beweging. Nog steeds open voor de volgende ruimte.

(Deel 2/2) Deze week. Verschillende jaren. Dezelfde band. 30 jaar op het podium. Brussels-based. Jaune Toujours. Sommige weken zijn wegen. Luchthavens. Backstages. Koffie die naast een busje wordt ingeschonken. 2002 Opwijk. Backstage. Sousafoon, gelach, tijd te over. 2012 Hongarije. Megafoon open. Accordeon wijd open. Steden die voorbijglijden door het raam. 2013 Litouwen. Soundchecks. Luchthavens. Momenten voor en na het optreden. 2019 Londen. BBC Radio 3. Opbouwen. Rustige handen voor het rode licht. 2020 Balkon-sessies. De wereld stond stil. Liedjes bleven bewegen. 2013 Terug naar de studio. Routes worden opgenomen. Noten vinden hun plek. Verschillende wegen. Dezelfde puls. Verschillende plaatsen. Dezelfde week gestretcht in de tijd. We archiveren het verleden niet. We dragen het met ons mee. Nog steeds spelend. Nog steeds in beweging. Nog steeds open voor de volgende ruimte.​