Deze week. Verschillende jaren. Dezelfde band. 30 jaar op het podium. Brussels-based. Jaune Toujours.
Sommige weken reizen ver. Andere keren terug naar huis.
2001–2002 Zandvliet. Eindhoven. Ieper. De eerste wegen. Spullen achterin. De toekomst nog ongeschreven.
2004 Daken van Brussel. Ici BXL. Een stad die danst tussen de opnames door. Statisten, buren, een kind op de voorgrond. Het leven komt in beeld.
2009 Straatsburg. Printemps des Bretelles. Balgen die over grenzen heen ademen.
2011 Leuven. Een plein wordt een podium.
2014 Ouagadougou. Betonnen podia. Schoolpleinen. Nachtclubs. Muziek die nieuwe accenten leert. Evenveel luisteren als spelen.
2016 Brussel. Na de aanslagen. Radiogolven die iets kwetsbaars dragen. Ruimte vasthouden.
2017 Opnieuw Ouagadougou. Terugkeren is anders dan aankomen..
2019 Brussel. Vertrek van de Tour de France. Menigten als stromingen.
2020 Balkons. Afstand, maar geen stilte.
2022 Vredesdemonstratie. Vlaggen, stemmen, samen ademhalen.
2023 Blankenberge. Vakbondspodium. Liederen onder arbeiders.
2025 Duitsland. Moers. Lübeck. Bremerhaven. Nieuwe ruimtes. Dezelfde hartslag.
Van daken tot rood stof. Van radiostudio’s tot straathoeken
Verschillende plaatsen. Dezelfde week gestretcht in de tijd. We archiveren het verleden niet. We dragen het met ons mee. Nog steeds spelend. Nog steeds in beweging. Nog steeds open voor de volgende ruimte.