Deze week. Verschillende jaren. Dezelfde band. 30 jaar op het podium. Brussels-based. Jaune Toujours.
Sommige weken staan in het teken van festivals. Eilandfestivals. Stadsfestivals. Straatfestivals. Festivals aan de andere kant van de oceaan.
2005 Antwerpen. Een concert in een opvangcentrum voor vluchtelingen. Een herinnering dat muziek vaak doordringt waar de krantenkoppen ophouden.
2007 Terschelling. Veerboten. Kampeerterreinen. Wind vanaf zee. Het soort festival waarbij de reis deel uitmaakt van het verhaal. Tilburg. Festival Mundial. Nog een halte op een weg die steeds breder werd.
2010 Montréal. Francofolies. Brusselse liedjes die de Atlantische Oceaan oversteken.
2015 Szolnok. Meerdere avonden op het Tiszavirág Festival. Rook, licht, koperblazers en beweging. Het podium dat nog lang na zonsondergang gloeit. Brussel. Een Bal Moderne voor oudere dansers. Het bewijs dat een dansvloer geen leeftijdsgrens kent.
2018 Een fotoshoot in Park 28. Stedelijke landschappen. Onverwachte rekwisieten. Een bandportret dat steeds opmerkelijker en speelser wordt. Zeeland. Eindeloos Eiland Festival. Weer een eiland. Weer een publiek.
Verschillende landen. Verschillende talen. Verschillende podia. Dezelfde energie. Nog steeds grenzen overschrijdend. Nog steeds uitnodigingen volgend. Nog steeds mensen vindend die klaar zijn om te dansen.
Verschillende plaatsen. Dezelfde week gestretcht in de tijd. We archiveren het verleden niet. We dragen het met ons mee. Nog steeds spelend. Nog steeds in beweging. Nog steeds open voor de volgende ruimte.